Drzewo szczęścia, na którym
czarne wrony wydziobują
owocom oczy,
płonie marzeniami niespełnionymi.
W górę pnie się serce
z dymu, oplata radośnie
i tańczy w kolo...
Na gałęzi wróbel płacze...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
nieszczęście, zło, marzenia niespełnione, udawanie, obłuda
Pozostałe wiersze autora:
(Nie)szczęście
Afrodyta
Akcyza na miłość
Anioł
Asceta
Âme profonde
Chmury jak heban
Cóż jest piękniejszego
Dziecko
Handel
Ja pamiętam wszystko
Kiedy rodzi się anioł
Kiedy zechcę
Kochaj
Kochankowie
Posiłek
Ptaki
Tajemnica
Taniec
Une poésie
Upadły anioł
W innym świecie
Życie jak teatr
|
