Mickiewicz Adam - * * * [Gdzie dawniej źrenicami oświecane twemi]
Gdzie dawniej źrenicami oświecane twemi
Kwiaty wschodziły godne archanielskiej skroni,
Potem rwałem ci bukiet na tej samej błoni,
Pomieszany z piołunem, z wierzby płaczącemi.
Kiedy ją chwast i blekot na zawsze zaciemi,
Żaden się czysty kwiatek na niej nie zapłoni;
I wtenczas bukiet przyjmij: nie godzien twej dłoni,
Lecz zrósł na poświęconej twym pobytem ziemi.
Ach! podobne me serce do owej krainy:
Niegdyś bliskie twych piersi, w młodzieńczej ozdobie
Niosło ci piękne czucia i szlachetne czyny.
Dziś występne, niestety, szle ze swojej winy,
Choć dla drugich w szalonej cierpiało chorobie;
Nie gardź nim! było kiedyś poświęcone tobie.
Kategoria:
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
kochanie, dusza, seks, uczucie, romantyzm
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Broń mnie przed sobą samym...]
* * * [Gdzie dawniej źrenicami oświecane twemi]
* * * [Mówię z sobą, z drugimi plączę się w rozmowie,]
* * * [Polały się łzy...]
* * * [Twe drzwi niech będą gościnne, gdy je otworzę znienacka,]
Amalia
Bakczysaraj (VI z Sonetów Krymskich)
Bakczysaraj w nocy (VII z Sonetów Krymskich)
Burza (IV z Sonetów Krymskich)
Cisza morska ( II z Sonetów krymskich)
dni
Do * * * (Na Alpach w Splugen 1829)
DO B... Z...
Do D.D. Pożegnanie
Do Laury
Do M
Do Niemna
Do Samotności
Do XXX
Dobranoc
Dwa słowa
Dzień dobry
Gęby za lud krzyczące
Gucio zaczarowany
Irresoluto
Kochanie* [Jako kiedy przy gmachu słoneczne promienie]
Miłość
Moja pieszczotka
Nad wodą wielką i czystą...
Niegłupia
Niepewność
Oda do Młodości
Pieszczoty
Pieśń Filaretów
Przyjaciółka
Rezygnacja
Romantyczność
Rozmowa
Snuć miłość...
Stepy Akermańskie (I z Sonetów Krymskich)
W imionniku
Widok gór ze Stepów Kozłowa (V z Sonetów krymskich)
Z Petrarki
Żegluga (III z Sonetów Krymskich)
|
