Kosznik Mateusz - * * * [Karmię się nienawiścią]
Karmię się nienawiścią
Która dodaje mi siły
Jestem buntownikiem
Bo kocham burzyć ład
Jestem samotnikiem
Bo kocham cierpienie
Nie jem nie śpię
By myśleć jak najwięcej
A myślenie jest mym przekleństwem
Nie katuję się
By nie umrzeć zbyt wcześnie
Zresztą krwawiące plecy
Nie bolą jak złamane serce
A chory układ nie jest tak chory
Jak mój patologiczny umysł
Boje się śmierci
Bo skończy się ból
Jestem bezczelny
By irytować
Słowami i czynami
Ranię ludzi
A najłatwiej ranić bliskich
Jestem niewzruszony zimny
I wolny od ludzkich słabości
A zresztą
Nieważne
Jutro będę pewnie kogoś kochał
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
buntownik cirpinie
Pozostałe wiersze autora:
(...)
* * * [Aczkolwiek nieposkromione]
* * * [Człowiek dąży do szczęścia]
* * * [Jakże przyjemnie być buntownikiem]
* * * [Karmię się nienawiścią]
Ale kosmos
Ale kosmos(14.01.04)
Apoezja
Człegeneza
Czy to wiersz, czy niewiersz?
Desperat
Koniec
Mizerykordia
Moja Pani
Nienormalny
Nirwana
On
sam
Sekunda życia
Ukryty stan ducha
Wiersz do rapowania
Za małe
Żródełko
|
