Kiedy rodzi się anioł,
niebo grzmi
i rozpada się na miliony kropel
ludzkiego cierpienia.
Ziemia drży,
powstają bezkresne kaniony
bezsilności i strachu.
Wiatr dmie z sił całych,
drzewom korzenie wyrywa
i wzburza spokojne wody.
Świat nasz cały wariuje,
gdy rodzi się anioł,
bo może on przecież
być upadłym aniołem.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
anioł, narodziny, ludzkość, zło, nadzieja, niepewność
Pozostałe wiersze autora:
(Nie)szczęście
Afrodyta
Akcyza na miłość
Anioł
Asceta
Âme profonde
Chmury jak heban
Cóż jest piękniejszego
Dziecko
Handel
Ja pamiętam wszystko
Kiedy rodzi się anioł
Kiedy zechcę
Kochaj
Kochankowie
Posiłek
Ptaki
Tajemnica
Taniec
Une poésie
Upadły anioł
W innym świecie
Życie jak teatr
|
