potrafię jednym gestem rozwiać wszystkie smutki
każdą łzę uronioną osuszyć i w perłę zamienić
mogę pocałunkiem stopić najzimniejsze lody
spojrzeniem rozniecić ogień piekielny
muśnięciem najdelikatniejszym wprawić w zachwyt
oblać dreszczem rozkosznym
albo przyprawić o zawrót głowy
słowem jednym uszczęśliwić potrafię na wieki
sprawić że mędrzec postrada rozum
a głupiec mądrzejszym się stanie
mogę dać wszystko co jest do dania na świecie
spokój radość rozkosz i bogactwo
pozwolić cieszyć się tym jak dziecko
a kiedy zechcę z premedytacją odebrać na zawsze
i uśmiechając się szyderczo patrzeć
jak świat cały krzyczy z rozpaczy
niebo się rozstępuje i ziemia wali
bo kobieta zawsze dostaje to czego pragnie
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
kobieta
Pozostałe wiersze autora:
(Nie)szczęście
Afrodyta
Akcyza na miłość
Anioł
Asceta
Âme profonde
Chmury jak heban
Cóż jest piękniejszego
Dziecko
Handel
Ja pamiętam wszystko
Kiedy rodzi się anioł
Kiedy zechcę
Kochaj
Kochankowie
Posiłek
Ptaki
Tajemnica
Taniec
Une poésie
Upadły anioł
W innym świecie
Życie jak teatr
|
