Kochałem panią - i miłości mojej
Może się jeszcze resztki w duszy tlą,
Lecz niech to pani już nie niepokoi,
Nie chcę cię smucić nawet myślą tą.
Kochałem bez nadziei i w pokorze,
W męce zazdrości, nieśmiałości, trwóg,
Tak czule, tak prawdziwie - że daj Boże,
Aby cię inny tak pokochać mógł.
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kochanie, radość, strach, kochanie, rozdzielenie
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Cóż tobie imię moje powie?]
* * * [Kochałem panią - i miłości mojej]
* * * [Na wzgórzach Gruzji leży nocna mgła,]
Ty i pan
|
