widzę zmarszczone swoje ciało
wiem że nie dużo czasu jeszcze mi zostało
ta dusza która we mnie tkwi
żyć wiecznie będzie od dziś.
ta ręka ze starego ciała
która trzęsie się cała
pisze kierowana umysłem
coś niezrozumiałego dla wszystkich.
lecz piszę dalej i dalej i dalej
żeby coś zostało
jedno chociaż słowo tu zapamiętane
ciało się rozpadnie,dusza gdzieśodleci,
a słowo pisane zawsze gdzieś zostanie
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
adamson
Pozostałe wiersze autora:
o sobie samym
|
