-Kochaj mnie-
-krzyczy lalka
z gałganków
i porcelanowy słoń.
Dziecko nie słucha,
Widziało za ścianą potwora.
Znowu przyszedł,
Znowu to samo co noc.
Dzieci nie kłamią,
One tylko płaczą
fałszywymi łzami
i tulą lalkę z gałganków,
całują słonia
z porcelany.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
dziecko
Pozostałe wiersze autora:
bez zrozumienia
bajka
na małym palcu
obojętność
oszukana
pory życia
szarość
wędrówka
zamknięci
zły sen
|
