Znienawidzone przez część ludzkości,
Będące wynikiem szczerej miłości - Życie.
Miłości prawdziwej jak zachód słońca,
Bo tylko taka nie zazna końca.
Miłości trwającej do końca istnienia,
Życia ludzkiego w słońca promieniach.
Jasnych jak prawda ziemskiego bytu,
Samotnie żyjąca od zmierzchu do świtu.
Lecz co zaczęte, zawsze ma swój koniec,
Życie jest chwilą - czemu nie da się zapobiec.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie, miłość
Pozostałe wiersze autora:
(P)O śmierci
Boża miłość
Ból uczuć
Dół
Egoizm
Miłość bez przeszkód
O śmierci
Od kołyski, aż po grób
Pewność życia
Problemy
Przemyślenia
Ta znajomość
Wędrówka
Zdrada
Życie, o miłości
|
